<Nopember Abang Mbaranang>
Genimu isih murub ing dhadhaku
Panas makantar kaya nalika bumi surabaya kobar
Ngobong dhadhane arek-arek surabaya
Kang manjer kumlebete panji-panji gula klapa
Jangkahmu anteb tumuju palagan
Sangu kapitayan lan landhepe pucuk-pucuk granggang-granggang
Tanpa pamrih, tanpa ana kang dipurih
Kajaba mardika utawa mati
Tekad sayekti nedya lebur tanpa dadi
Kanggo banten kuncarane Ibu pertiwi
Nopember abang mbaranang
Genimu iseh murub ing dhadhaku
Rikala tangis pangrintih isih wae keprungu
Sanajan kamardikan wis tumapak luwih wolung windu
Ati-ati srakah isih tansah njarah rayah
Ajining kamanungsan mung kaya sangkrah ing pawuhan
Jejege keadilan isih wujud janji-janji pepaesing lathi
Lan saben tak pandeng gilir gumanthing wektu
Ana pitakon pangantu antu
Kapan wong cilik bisa gemuyu?
No comments:
Post a Comment